Constantijn Molenkamp

Kennismaking    Zeeschappen    Landmarks    Exposities    Contact

Constantijn Molenkamp, eigen beeldtaal in zeeschappen en landmarks

Je onderscheiden in een tijd waarin de schilderkunst door duizenden professioneel wordt beoefend. Je niet conformeren aan kortstondige, trendy stijlen of laten opjagen kunst te presteren die zogenaamd hedendaags of vernieuwend is. De Brabantse schilder Constantijn Molenkamp (1959) vaart wars van allerlei modieuze invloeden een eigen koers in de schilderkunst. Wat in zijn ontwikkeling als schilder voor alles telt is het laten zien van een eigen beeldtaal en handschrift. Schilderijen van deze kunstenaar herken je dan ook onmiddellijk. Zijn schilderkunst van zeeschappen en landmarks stuurt niet, maar nodigt de kijker uit een eigen standpunt in weids geschilderde impressies te kiezen. Voel je uitgenodigd te dolen door een zee van kleuren, een verfhuid die zowel weerbarstig als aantrekkelijk zuigt, lijnen en vormen die je kijken niet in een strak keurslijf persen, maar juist een gevoel van vrijheid en ruimte scheppen. Doeken van Molenkamp bevinden zich op een spannende grens tussen figuratief en abstract schilderen. Ze verhalen van een bewondering voor de natuur, liefde voor het schilderen, gevoel voor vorm, kleur en genieten van een constante beweging. De dynamiek boeit. Je voelt je als kijker thuis in elk schilderij.

Zee(land)

Constantijn Molenkamp signeerde zijn doeken lange tijd met Constantijn en inmiddels voluit, maar op de achterkant van zijn doeken. Niet omdat zijn lange naam nogal een schilderkunstige toevoeging zou worden, maar omdat het volgens hem het schilderij geen meerwaarde geeft. Het is ook om meeliften op de roem van zijn bekende vader Nico te vermijden. 

Eigenlijk maak je als schilder van een zo kunstzinnige familie een valse start. De schilder die zich bij Constantijn als kind al openbaarde werd door hemzelf nog het meest bevochten. Hij zou écht iets anders gaan doen. Een opleiding in een andere richting liep op niets uit. Constantijn moest de kunst in. Talent laat zich niet wegstoppen. De schilder volgde alsnog de Academie voor Beeldende Vorming in Tilburg en studeerde er in 1990 af op zeeschilders uit de gouden eeuw. Het is een onderwerp waarin niet velen hem volgen, want zeeschilders oogsten in Nederland in het verleden en ook nu nog minder waardering dan schilders van het landschap.

>>>