Constantijn Molenkamp

 

 

 

Kennismaking    Zeeschappen    Landmarks    Exposities    Contact

 

 

 

 

De zee heeft altijd een grote aantrekkingskracht op Constantijn Molenkamp gehad. De Walcherse kust is de plek waar hij het liefst vertoeft. Als klein jongetje zat hij er al te tekenen, samen met zijn vader, van wie hij het kijken en herkennen van schoon­heid leerde en van wiens jaren vijftig beeldtaal hij zich ook weer wist te ontworstelen. Ook Zoutelande en het van Mondriaan en Sluyters zo bekende Domburg maakten indruk op de jonge schilder. Eigenlijk wist hij als klein talent je al dat de zee hem een leven lang zou inspireren. "Zeeland is een belangrijk deel van mijn leven geworden."  

Desondanks woont en werkt de kunstenaar in het Brabantse Vught in een weliswaar prachtig groot atelier, maar met een beperkt uitzicht op merendeels bomen, die in de zomer vol blad een ware muur rond zijn atelier moeten vormen. De afstand van de zee is nodig om te waarborgen dat de ziel in zijn verhaal blijft. Dichtbij de zee wonen en werken zou de betovering doorbreken.  

 

 

 

Stijl

Molenkamp schildert het liefst groot, maar schuwt de gewenning steeds naar die geliefde maten te grijpen. Zeer bewust ontstaat soms ook een serie kleine werkjes, waarin het grote schilders­gebaar centraal staat. Zowel de grote als kleine werken vertoeven minstens een paar maanden in het atelier van de kunstenaar alvorens ze op een tentoonstelling te zien zijn en de werkplaats wellicht nooit meer terugzien. Er moet tijd overheen gaan. De kunstenaar verplicht zich zijn schilderkunst die tijd te gunnen om te zien of ze zich redden, bewijzen wat ze zijn. 

Dat moeten ze doen zonder lijst, die je nooit mist. De schilderijen lijken hun eigen kaders aan de wanden, waar ze hangen, te tekenen. Elk detail in de ogenschijnlijk met het grote gebaar geschilderde doeken moet kloppen. Elke verftoets, elke kleurnuance moet tot op de millimeter zijn wat de schilder ervan verwacht. Schilderen mag dan voor Molenkamp voor het grootste deel een proces zijn waaraan je je als schilder spontaan overgeeft, de finishing touch vereist toch dat je rationeel beslissingen neemt. Een goed schilderij laat beiden toe.

 

 

<<<